உடுவிலில் ஏன் மைத்ரி ?



1816ல் பிரித்தானிய மெதடிஸ்ட் திருச்சபையால் ஆரம்பிக்கப்பட்ட யாழ் மத்திய கல்லூரி, 1820ல் அமெரிக்க மிஷனரிகளால் ஆரம்பிக்கப்பட்ட ஆசியாவின் முதலாவது பெண்கள் பாடசாலையான உடுவில் மகளிர் கல்லூரி, 1823ல் பிரித்தானிய அங்கிலிக்கன் மிஷனரிகளால் ஆரம்பிக்கப்பட்ட பரி யோவான் கல்லூரி உட்பட, வடகிழக்கில் இயங்கும் அனைத்து பாடசாலைகளும் தமிழர் அடைந்த கல்வி எனும் பலத்திற்கு வித்திட்ட பாசறைகள். 


1956ல் தனிச் சிங்கள சட்டம் கொண்டு வந்து தமிழர்கள் மீது அடக்குமுறையை கட்டவிழ்த்து விட தொடங்கிய சிங்களம், அடுத்து தமிழர்களின் கல்வியை குறிவைத்து நகர்ந்தது. 1960களின் ஆரம்பத்தில் சிறிமாவோ ஆட்சியில் கிறிஸ்தவ திருச்சபைகளால் நிர்வகிக்கப்பட்ட பாடசாலைகள் அரசுடைமையாக்கப் போவதாக அரசு அறிவித்தது. அரசுடைமையாக்கப்படாத பாடசாலைகளிற்கு ஆசிரியர்களின் சம்பளம் உட்பட எந்த நிதியுதவியும் அரசு வழங்காது என்றும் எச்சரித்தது.


சிங்கள அரசின் அறிவிப்பை எதிர்த்து நின்ற ஒரு சில பாடசாலைகளில் உடுவில் மகளிர் கல்லலூரியும் பரி யோவான் கல்லூரியும் அடக்கம். யாழ் மத்திய கல்லூரி அரசின் ஆணைக்கமைய அரசுடைமையாகியது.  அறுபதுகளில் பாடசாலை நடாத்த, வீடு வீடாக சென்று பெற்றோரும் ஆசிரியர்களும் நிதி சேகரித்ததையும், பள்ளிக்கூட வளாகத்தில் இருந்த மகோகனி மரங்கள் தறிக்கப்பட்டு விற்கப்பட்டதையும், சம்பளம் வாங்காமல் கல்விப் பணியாற்றிய ஆசிரியர்களின் வரலாற்றையும் உடுவில் மகளிர் கல்லூரியிலும் பரி யோவானிலும் படித்த மாணவ மாணவியர்கள் நன்கறிந்திருப்பார்கள். 


அன்று இந்த பாடசாலை சமூகங்களின் துணிச்சல் மிக்க செயற்பாட்டால் தான் இன்று வரை இந்த பாடசாலைகள் அரசின் முழுமையான கட்டுபாட்டிற்குள் இயங்குவதில்லை. தங்களது தனித்துவத்தை நிலைநாட்ட, ஆளுநர் சபையின் வழிநடத்தலில் அதிபர்கள் நியமிக்கப்பட்டு, பழைய மாணவர்களின் பங்களிப்பில் கட்டிடங்கள் கட்டப்பட்டு, வெளிநாட்டு நிதியுதவியில் இன்றும் இந்த கல்லூரிகள் தன்னிகரில்லா கல்வி பணியாற்றி வருகின்றன.


உடுவில் மகளிர் கல்லூரியின் அதிபர் திருமதி மில்ஸ், தற்பொழுது யாழ்ப்பாணத்தில் இயங்கும் பாடசாலை அதிபர்களில் தலைசிறந்தவர். உடுவில் மகளிர் கல்லூரி கடந்த சில வருடங்களில் அடைந்த அதீத முன்னேற்றத்திற்கு அதிபரின் அயராத பங்களிப்பே முதன்மையான காரணம். கல்வி செயற்பாடுகளிற்கப்பால் சென்று மாணவிகளின் ஆளுமையை வளர்க்க திருமதி மில்ஸ் எடுத்த முயற்சிகளை பழைய மாணவிகள் பெருமையாக புகழ்வார்கள்.


சில வருடங்களுக்கு முன்னர், கொழும்பில் இயங்கும் ஒரு பெரிய வர்த்தக நிறுவனமொன்று யாழ்ப்பாண பாடசாலையொன்றில் ஒரு தொழில்சார் பயிற்சி மையம் அமைக்க முன்வர, பரி யோவானின் பழைய மாணவர் ஒருவர் அதை தான் படித்த பாடசாலையில்  அமைக்க முயற்சி எடுக்க யாழ்ப்பாணம் சென்றார். பரி யோவான் நிர்வாகம் அந்த அரிய செயற்திட்டத்தை அலட்சியப்படுத்த, உடுவில் மகளிர் கல்லூரி அதிபருடன் தொடர்பு கொள்கிறார் அந்த பரி யோவான் பழைய மாணவர். செயற்திட்டத்தின் பலனை உடனடியாக உணர்ந்து கொண்ட உடுவில் அதிபர் திருமதி மில்ஸ்,  உடுவில் மகளிர் கல்லூரியில் அந்த செயற்திட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்த இணங்குகிறார். 


இந்து கோயில்களில் நடக்கும் சண்டைகள் சச்சரவுகள் தமிழ் சமூகம் நன்கறிந்தது. ஆனால் "ஆண்டவரின் சமாதானம் உங்களோடு இருப்பதாக" என்று தேவாலயத்தில் சொல்லிவிட்டு, திருச்சபைக்கு வெளியே வந்து கிறிஸ்தவ சமூகம் பிடிக்கும் சண்டைகள் பெரிதாக வெளியே வருவதில்லை. தமிழ்த் திருச்சபை சண்டைகள் யாழ்ப்பாணத்தில் மட்டுமல்ல, மெல்பேர்ணிலும் லண்டனிலும் டொரோன்டோவிலும் இன்றும் அரங்கேறிக் கொண்டுதான் இருக்கின்றன. உடுவில் மகளிர் கல்லூரியில் நடந்த பிரச்சினைக்கும் இதுவே மூலகாரணம்.


2008ம் ஆண்டளவில் சர்ச்சைக்குரிய வகையில் யாழ்ப்பாண தென்னிந்திய திருச்சபையின் ஆயர் பதவியேற்ற தியாகராஜா ஆண்டகையின் செயற்பாடுகள் தொடர்ந்தும் பிரச்சினைகளை ஏற்படுத்தி கொண்டே தான் இருக்கின்றன.  ஆயரின் குழப்படிகளை நன்கறிந்திருந்தும், ஆயர் தலைமை வகிக்கும் உடுவில் மகளிர் கல்லூரி ஆளுநர் சபை, உடுவில் மகளிர் கல்லூரி அதிபர் விடயத்தில் அவருடன் இணைந்தது பயணித்தது கல்லூரியின் நலன் விரும்பிகளை ஆத்திரப்படுத்தியிருக்கிறது.


 மிக மிகத் திறமையாக செயற்பட்டுக்கொண்டிருக்கும் ஒரு கல்லூரி அதிபரை, தான் செயற்படுத்தியிருக்கும் செயற்திட்டங்களை நிறைவேற்ற இன்னும் ஜந்து ஆண்டுகள் பணியாற்ற அனுமதி தாருங்கள் என்று அந்த அதிபர் கேட்டும், அவரை அவமதித்தது வன்மையான கண்டனத்திற்குரியது. யாழ்ப்பாணத்தில் இன்று நிலவும் ஆளுமை பற்றாக்குறையை நிவர்த்தி செய்ய, திருமதி மில்ஸ் போன்ற ஆளுமையாளர்கள் தொடர்ந்து பணியாற்றியே ஆகவேண்டும்.


இந்த பிரச்சினையை, பெற்றோரும் பழைய மாணவர் சங்கங்களும் வடமாகாண கல்வி அமைச்சும் தென்னிந்திய திருச்சபையும் யாழ்ப்பாண கல்வியாளர்களும் இணைந்து பேசித் தீர்த்திருக்க வேண்டும். மாணவர்கள் ஆர்ப்பாட்டத்தில் ஈடுபட்டு அவர்களின் எதிர்காலத்தையும் பழமை வாய்ந்த கல்லூரியின் பாரம்பரியத்தையும் இக்கட்டில் ஆழ்த்தியுள்ளது மிகவும் வேதனை அளிக்கிறது.


மேற்கூறிய அமைப்புக்கள் யாவும் தமிழர்களின் முழுமையான கட்டுபாட்டில் இயங்குபவை. தமிழர் கட்டமைப்புகளை மீறி இந்த பிரச்சினையை சிங்கள தேசத்தின் அதிபரின் கவனத்திற்கு கொண்டு சென்ற செயற்பாடு, தமிழர்களின் சுயாட்சி கோரிக்கையை கேவலப்படுத்தும் செயற்பாடல்லவா ? ஒரு பாடசாலையை பிரச்சினையை தீர்க்க தெரியாத உங்களுக்கு எதுக்கு சமஷ்டி ? என்று நாளை அதே மைத்ரி கேட்கும் போது எங்கள் முகத்தை எங்கே கொண்டு போய் வைக்க போகிறோம் ?


உடுவில் மகளிர் கல்லூரி ஆளுநர் சபையில் சுமந்திரனும் அங்கம் வகிக்கிறார் என்றறிந்தவுடன் "உடுவில் பிள்ளைகளிற்கு மூக்கு போனாலும் பரவாயில்லை எதிரிக்கு சகுனம் பிழைத்தால் சரி" என்று, களமிறங்கிய அவரை அரசியலில் எதிர்க்கும் உணர்வாளர்கள் மெய்யாகவே மெய்சிலிர்க்க வைத்தார்கள். 


முதல்வர் விக்கினேஸ்வரன் தனக்குரிய அதிகாரங்களை தரச்சொல்லி மத்திய அரசுடன் மல்லு கட்டி நிற்க, மாகாண அரசின் அதிகாரத்திற்குட்பட்ட கல்வித்துறையை மீறி, ஜனாதிபதி மைத்ரியின் கவனத்திற்கு உடுவில் பிரச்சினையை கொண்டு போனதை பார்த்து கிலாகித்த உணர்வாளர்களை என்ன சொல்ல ?


யாருடைய காலிலும் விழாமல், யாருக்கும் அடங்காமல், தன்மானத்துடன், தன்னிகரில்லா தலைவன் வழிநின்று, போராடிய இனத்தின் பெண் பிள்ளைகளை, மன்னர் மைத்ரியின் காலில் விழுந்து அழவைத்த மானஸ்தன்களையும், அந்த வீடியோவை முகநூலில் பதிவேற்றி, மைத்ரிக்கு நன்றி சொன்ன தமிழுணர்வாளர்களையும் வரலாறு கவனித்து கொள்ளும்.


அடுத்த தேர்தலில் சைக்கிளிற்கு ஸீட் கிடைக்காவிட்டாலும் பரவாயில்லை, கூட்டமைப்பிற்கு கிடைக்காமல் செய்ய, கைக்கு (SLFP) கை கொடுப்போம் என்று களமாடிய அரசியல் விற்பனர்களையும் தமிழினம் மறக்காது. கோர்ட்டு போட்ட லோயரை துரத்திவிட்டு, கோர்ட்டு போட்ட ரவுடியை பாஉ ஆக்க இந்த விற்பனர்கள் இட்ட அடித்தளம் அருமையானது.

ஆத்திரம் !





Comments

Popular posts from this blog

மாவீரர் யாரோ என்றால்....

ஒரு நாள் ஜொனியன்ஸ்..